|
Het Paasfeest
JE ZULT LEVEN...
De eerste dag van de week, de zondag,
is sinds de verrijzenis van Jezus
de dag waarop christenen samen komen.
Het is de dag van de Heer,
want wat wij als gelovigen te vieren hebben,
is dat wij kinderen zijn van Zijn gezin,
dat wij méé verrezen zijn met Christus.
Dit is iets van het geloof.
Dat wil zeggen: het is niet onmiddellijk evident,
het is niet zo dat je kunt zeggen:
"Natuurlijk, vanzelfsprekend,
ik ben met Christus opgestaan,
verrezen tot een nieuw leven;
al het oude is afgedaan,
ik ben een nieuwe mens geworden!"
Zo is het niet,
want nogmaals:
dit is iets van het geloof,
je moet erin geloven
of beter natuurlijk: je mag erin geloven,
je mag jezelf eraan toevertrouwen.
De werkelijkheid
doet zich soms helemaal anders
aan ons voor:
Ik draag iedere dag
de last van de oude mens in mij,
de last van mijn bekoringen en zonden,
de last van mijn slechte ervaringen,
de last van de beperkingen
die aan mijn persoon kleven,
de last van de dingen die ik niet kan
en van de mensen die ik niet kan verdragen
of van situaties waaronder ik gebukt ga.
Ik word aan mijn lichaam gewaar
dat ik ouder word, dat het minder word.
Ben ik een nieuwe mens geworden?
Volgens mij ben ik een oude mens!
Laat dan toch maar weer eens even
die woorden in ons hart laten klinken,
die de apostel Petrus heeft opgeschreven:
"Gezegend is God de Vader...
die ons in zijn grote barmhartigheid
deed herboren worden
tot een leven van hoop
door de opstanding van Jezus Christus uit de dood".
Zie je wel, het staat er echt:
Hij deed ons, U en mij, herboren worden...
Het is al gebeurd.
We zijn al nieuw,
verrezen met Christus!
Dat wil zeggen
dat al die vervelende dingen
die ik zojuist heb genoemd,
niet de overhand hebben,
er wel zijn natuurlijk,
maar toch ook weer niet.
Zij behoren bij een wereld,
bij een werkelijkheid
die voorbijgaat.
Die problemen en moeilijkheden horen
bij de barensweeën van de nieuwe schepping,
maar de strijd is al gestreden,
het nieuwe leven
heeft het al gewonnen!
Pasen is dus ook een uitnodiging
om optimistisch te zijn en te geloven
dat God voor je zorgt,
dat de narigheid verdwijnt,
maar het nieuwe leven blijft en openbloeit
over de grenzen van de dood heen.
rector J. Hendriks
Print deze pagina
|
